Pogłębiający się w drugiej połowie XX w. podział na kraje rozwinięte i rozwijające się (w badaniach znany jako „bogata" Północ i „biedne" Południe) stał się przedmiotem zainteresowania wśród przedstawicieli nauki, głównie ekonomii i stosunków międzynarodowych, a także licznych organizacji, których działania zostały ukierunkowane na świadczenie pomocy dla państw słabo rozwiniętych gospodarczo. O znaczeniu powyższej problematyki świadczy coraz większe znaczenie państw rozwijających się w gospodarce światowej. Udział tych krajów w światowym PKB dynamicznie rośnie, a tempo wzrostu PKB w nich notowane jest znacznie wyższe niż krajów rozwiniętych. Najnowszy raport Banku Światowego „Global Economic Prospects" wskazuje na kraje rozwijające się jako nowe motory światowego wzrostu. Jednocześnie w państwach tych mieszka największy odsetek ludzi biednych, żyjących za 1 USD i mniej dziennie. U progu XXI w. społeczność międzynarodowa jest bardziej niż kiedykolwiek przedtem zdeterminowana, aby pokonać problem biedy i rażących dysproporcji rozwojowych w skali świata. Determinacja ta wynika z szeregu przesłanek, do których należy zaliczyć m.in. ograniczoną skuteczność dotychczasowo podejmowanych w tym zakresie działań, zakończenie „zimnej wojny", demokratyzację w stosunkach międzynarodowych i ich „dezideologizację", globalizację procesów gospodarowania, postępującą konwergencję poglądów w krajach rozwiniętych i rozwijających się na temat czynników szybkiego rozwoju.

Polska i Niemcy wspólnie w Unii Europejskiej. Gospodarki i przedsiębiorstwa w procesie integracji jest wynikiem kontynuacji tradycyjnych zainteresowań badawczych pracowników Zakładu Badań nad Gospodarką Niemiecką Instytutu Gospodarki Światowej SGH i osób z nimi współpracujących z innych polskich ośrodków akademickich oraz aktualnego skierowania tych zainteresowań na problematykę realnych procesów ekonomicznych, urzeczywistnianych przez przedsiębiorstwa na integrujących się rynkach obu państw. Szczególnym powodem ukierunkowania prac badawczych i treści cząstkowych opracowań tej publikacji stały się: zachęcający do podsumowań i ocen 5-letni jubileusz członkostwa Polski w Unii Europejskiej oraz wymagająca aktualizacji analiz i prognoz istotna zmiana warunków ramowych prowadzenia działalności gospodarczej, będąca skutkiem zjawisk kryzysowych lat 2008-2009 w gospodarce światowej.

Przestrzeń, w której żyjemy, nie jest tworem natury, lecz dziełem na wskroś ludzkim, przez ludzi wytworzonym w sposób uwarunkowany czynnikami przyrodniczymi, społecznymi i kulturowymi. Wytworzone są wsie, miasta, pola uprawne i fabryki, kanały, mosty, drogi, lotniska. Przestrzeni naturalnych, dziewiczych, nieskażonych ręką ludzką jest coraz mniej, a jeżeli są, to na "krańcach Ziemi" poza obszarami stałego zamieszkiwania ludzi. Lecz i tam jest widoczne zanieczyszczenie powietrza, zwiększone promieniowanie, zachwianie równowagi ekologicznej. O tym, jak w istocie wytwarzana jest przestrzeń, decydują zarówno warunki środowiska naturalnego, sposób produkcji, układ władzy, jak i "model świata" danego społeczeństwa. Przy takim rozumieniu tego procesu możliwa jest zarówno analiza konfliktów interesów działających w przestrzeni podmiotów, jak i ekspresji siły kreacyjnej jednostek. Przy czym owa siła kreacyjna nie musi być wyłącznie udziałem architektów czy urbanistów, albowiem można zasadnie stwierdzić, że autorem Wersalu był raczej Ludwik XIV niż Le NĂ´tre i Le Vau.

Autorka zaprezentowała nowy wymiar logistyki jako kreatora i realizatora zrównoważonego rozwoju. Prezentowane w książce propozycje mogą być w sposób natychmiastowy i bezpośredni wykorzystane w pracy organów rządowych i samorządowych, wszędzie tam, gdzie kreowana jest polityka gospodarcza i społeczna, zgodnie z duchem koncepcji zrównoważonego rozwoju. ( z recenzji prof. zw. dr hab. Mirosława Chaberka)

Sukces gospodarczy jest często zjawiskiem bardziej lokalnym niż regionalnym. W sytuacji gdy rozwój regionalny i lokalny po 1989 roku regulowany jest głównie przez mechanizmy rynkowe, ważnym wydaje się poznanie, gdzie w przestrzeni regionu znajdują się ośrodki i osie rozwoju, jaki jest przestrzenny zasięg ich oddziaływania, a także - gdzie skupiają się obszary stagnacji. Jest to szczególnie ważne w regionach, które klasyfikowane są jako obszary słabo rozwinięte. Dobrym przykładem takiego regionu jest województwo podkarpackie.

Podręcznik-leksykon skierowany jest przede wszystkim do licealistów, maturzystów, kandydatów na studia i studentów różnych uczelni, szczególnie na kierunku europeistyka oraz do wszystkich osób zainteresowanych poszerzeniem swojej wiedzy na temat integracji europejskiej i udziału Polski w tym procesie. Nowe, zmienione wydanie zostało uzupełnione najnowszymi informacjami o zmianach spowodowanych przyjęciem dwóch nowych członków - Rumunii i Bułgarii oraz znacznymi zmianami zasad funkcjonowania Unii Europejskiej, związanymi z przyjętym 1 stycznia 2007 roku nowym budżetem na lata 2007-2013. Ponadto uaktualnione zostały dane statystyczne, zaś w części poświęconej Polsce przedstawiono informacje dotyczące wielkości dotychczasowych przepływów finansowych pomiędzy Polska i Unią.

Modernizacja jest wszechogarniającym procesem, w którym wszyscy od dawna uczestniczymy. W dwudziestu czterech artykułach zawartych w tej książce Czytelnik znajdzie analizy polskiej modernizacji badanej jako zjawisko przynależne do nauk społecznych, a nie wyłącznie do jakiejś jednej dyscypliny naukowej.

Pojęcie państwa w epoce nowożytnej zajmowało pozycję centralną w dyskursie politycznym i wyznaczało funkcje oraz miejsce innych pojęć, a także zachodzących między nimi relacji. Nowożytna idea państwa nie tylko umożliwiała jednostkom identyfikację ze wspólnotą i aktywne uczestniczenie w polityce, lecz także gwarantowała poczucie bezpieczeństwa. Jednak współcześnie państwo utraciło ten status  - wraz ze zmianą formy politycznej wspólnoty i warunków samej działalności politycznej.

Niniejsza monografia jest jednym z pierwszych kompleksowych opracowań dotyczących kształtowania i realizacji współpracy przygranicznej w Polsce po akcesji do UE. Istotnym atutem publikacji jest połączenie zagadnień teoretycznych związanych ze współpracą przygraniczną z badaniem praktycznej realizacji tej idei w skali kraju. W książce przedstawiono historię rozwoju współpracy, jej uwarunkowania i system instytucjonalny. Omówiono także wyniki analiz wszystkich projektów zatwierdzonych dotychczas do realizacji w ramach programu Interreg III A w Polsce, jak również zagadnienia wdrażania Europejskiej Współpracy Terytorialnej.

Analizy strategii politycznych i samej polityki wykazują, że niehierarchiczne metody zarządzania mogą się przyczynić do większej sprawności poszczególnych państw oraz Unii Europejskiej. Bezpośredni udział podmiotów niepaństwowych w kształtowaniu polityki publicznej wpływa zarówno na poprawę jej jakości, jak i na zwiększenie efektywności. Wprowadzono więc pojęcie Nowych Metod Zarządzania jako przeciwstawnych tradycyjnemu, odgórnemu i nakazowo-kontrolnemu sterowaniu polityką publiczną. Nowe Metody Zarządzania w Unii Europejskiej obejmują szeroką gamę różnych procesów, takich jak otwarta metoda koordynacji, dobrowolne porozumienia, ustalanie standardów, agencje regulacyjne, sieci regulacyjne, zarządzanie poprzez informowanie, porównywanie z najlepszymi, wzajemna ocena współpracowników, naśladownictwo, współzawodnictwo. Publikacja Instytutu Spraw Publicznych przedstawia polskim czytelnikom wybrane artykuły dotyczące Nowych Metod Zarządzania.

Celem niniejszej publikacji jest próba ukazania różnorakich aspektów tożsamości szeroko rozumianego „Zachodu” i jego obecności we współczesnym świecie. Debatę rozpoczyna określenie kondycji „Zachodu” w myśli politycznej. Od początku lat 90. ubiegłego wieku dynamiki nabrał proces integracji europejskiej, przejawiający się w dwóch płaszczyznach – poszerzania integracji o nowe państwa oraz pogłębiania współpracy państw członkowskich.

Z Wprowadzenia

Obecny do 1989 r. umowny podział na „Wschód” i „Zachód” przestał być wyraźny, a przesłanki jego utworzenia straciły na aktualności. Nowy układ polityczny prowokuje próbę podjęcia możliwości wieloaspektowego podejścia do „Wschodu” i „Zachodu” w kontekście polityki międzynarodowej, zarówno w jej wymiarze globalnym, jak i regionalnych.

Niniejsza praca jest wyselekcjonowanym zbiorem kilkunastu tekstów znakomitych polskich naukowców reprezentujących różne ośrodki badawcze. Ich analiza ma na celu przybliżenie Czytelnikowi problemu wielowymiarowości i wieloaspektowości „Wschodu” w ujęciu politycznym i kulturowym, a także wybranych aspektów funkcjonowania państw „Wschodu” w globalnej i regionalnej polityce międzynarodowej.

We współczesnych stosunkach międzynarodowych państwo znajduje się pod presją wielu oddziałujących nań procesów, jak globalizacja, integracja, modernizacja, prawa człowieka czy demokratyzacja. Prowadzą one do transformacji funkcji państw, do zmiany jego relacji z aktorami niepaństwowymi, których znaczenie wzrasta. Czy oznacza to jednak, że państwo znajduje się w kryzysie, czy można mówić o utracie znaczenia czy wręcz zaniku państwa i utracie suwerenności? W jakim stopniu specyfika państw oraz ich ogromna różnorodność wymykająca się wszelkim uogólnieniom i utrudniająca ich precyzyjną klasyfikację znajduje właściwy refleks w formułowanych teoriach? Oto niektóre z pytań badawczych podejmowanych w tej publikacji.

Poznanie istoty globalizacji, wyzwań i zagadnień badawczych, jakie generuje, jest pierwszym krokiem przed opracowaniem ogólnych strategii racjonalnego wpływania na dokonujące się przemiany ekonomiczne, polityczne, społeczne i kulturowe. Temu celowi poświęcona jest prezentowana książka, składająca się z kilkunastu szkiców obejmujących szerokie spektrum problemu.

Gospodarka światowa od ponad dwudziestu pięciu lat boryka się z problemem zadłużenia zagranicznego, który dotyczy blisko 150 krajów rozwijających się, wywołując w większości z nich kłopoty z osiągnięciem długotrwałego wzrostu gospodarczego. Zauważalny jest stały wzrost zadłużenia zagranicznego hamujący wzrost dochodu per capita. Spada wartość finansowania ze strony międzynarodowych instytucji finansowych. Bank Światowy oraz MFW zmieniają sposoby rozwiązania problemu zadłużenia w kierunku promowania reform gospodarczych, programów naprawczych, restrukturyzacji zadłużenia, inicjatyw dotyczących indywidualnych rozwiązań, np. dla krajów HIPC oraz prób określenia tolerowanego poziomu zadłużenia.