Książka stanowi próbę syntezy praktycznie wszystkich znaczących dla historii rozwoju urbanistyki nowożytnej modeli teoretycznych i rozwiązań praktycznych aż do koncepcji budowy współczesnego miasta na kanwie wydzielonych zespołów mieszkaniowo-usługowych w powiązaniu z towarzyszącymi tym koncepcjom uwarunkowaniami ekonomicznymi, legislacyjnymi i politycznymi. Główny materiał badawczy stanowią szczecińskie osiedla mieszkaniowe zrealizowane w latach 1970 -1990.
Głównym celem tego opracowania, przygotowanego na podstawie czteroletnich badań prowadzonych w Instytucie Geografii i Gospodarki Przestrzennej na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest wskazanie zależności pomiędzy poszczególnymi działaniami podejmowanymi przez władze lokalne a napływem nowych inwestorów do gmin.
Zamierzeniem autorki niniejszej książki, która w części opiera się na pracy doktorskiej pod tytułem Architekt Fritz Weidner i jego rola w kształtowaniu nowego oblicza Bydgoszczy na przełomie XIX i XX wieku (napisanej pod kierunkiem prof. Zygmunta Waźbińskiego w Katedrze Historii Sztuki i Kultury UMK w Toruniu), było przeanalizowanie rozwoju Bydgoszczy we wskazanym w tytule okresie, ze szczególnym uwzględnieniem przemian cywilizacyjnych swoistego awansu z pozycji małomiasteczkowej do pozycji dużego, nowoczesnego ośrodka miejskiego.
Problematyka badawcza miast jest bardzo ważna i niezwykle aktualna, ponieważ Ziemia stała się planetą miast, a urbanizacja to jeden z najbardziej widocznych procesów obejmujących współczesną cywilizację. Obserwuje się zarówno jej skutki pozytywne, jak i negatywne, np. nadmierny wzrost aglomeracji miejskich, megalopolis. Ma ona duży wpływ na dynamikę i strukturę społeczną oraz na warunki życia ludności. Charakter urbanizacji jest odbiciem stosunków społeczno-ekonomicznych i politycznych, w jakich ona zachodzi. Jej niekontrolowany przebieg w niektórych krajach (zwłaszcza rozwijających się) pogłębia rozbieżności społeczne.
Publikacja stawia sobie za cel dostarczenie czytelnikowi podstawowej wiedzy dotyczącej istoty, obszaru, zadań i rozwiązań związanych z szeroką rozumianą logistyka miejską. Prof. nadzw. dr hab. inż. Jacek Szołtysek: Autorka stanęła przed dylematem: w jaki sposób i w jakim zakresie zbadać problematykę logistyki miejskiej, aby na podstawie uporządkowania teorii i po zapoznaniu się z doświadczeniami miast zagranicznych zaprezentować rozwiązania możliwe do zastosowania w Polsce.
Książka jest pomyślana jako podręcznik akademicki, który może być zarówno podstawą wykładów właśnie z geografii humanistycznej miasta, jak też dyscyplin pokrewnych, np. socjologii, etnologii czy ekonomiki miasta. Przyczyni się do lepszego, wszechstronniejszego zrozumienia istoty przestrzeni miejskiej i zamieszkującego w niej człowieka. Jest to szczególnie ważne w dobie globalizacji społeczeństw oraz internacjonalizacji miast, które prowadzą do utraty poczucia tożsamości i zagubienia w świecie relatywizmu aksjologicznego i powszechnej anomii. Miasto rozumiane jako przestrzeń humanistyczna jest nie tylko środowiskiem człowieka, lecz także przestrzenią nadającą sens i znaczenie jego egzystencji, egzystencji osoby ludzkiej.
W opracowaniu znajduje się: Teoretyczno-metodologiczne podstawy badań struktury systemu miejskiego. Struktura funkcjonalna miast w zakresie działalności centralnych. Hierarchia funkcjonalna miast a struktura funkcji centralnych.
Książka zawiera wybór 9 spośród ponad 80 referatów zaprezentowanych w maju 2006 na konferencji European Urban Research Association w Warszawie. Składa się z dwóch części. Pierwsza poświęcona jest zagadnieniom wewnętrznych zróżnicowań społeczno-przestrzennych na terenach aglomeracji miejskich (omawianych na przykładzie Warszawy, Teheranu i Glasgow). Część druga koncentruje się na zarządzaniu złożonymi administracyjnie i społecznie obszarami aglomeracji. Poszczególne rozdziały omawiają modele teoretyczne, a także praktyczne doświadczenia Stanów Zjednoczonych, Polski, Grecji, Kanady, Francji i Niemiec.
Zebrane w niniejszej publikacji opracowania nie mają na celu przedstawienia komplementarnego i wyczerpującego całokształtu badań nad miastami postsocjalistycznymi; stanowią natomiast ilustrację różnorodności problematyki i podejść badawczych oraz złożoności procesów zachodzących w miastach po socjalizmie. Autorzy, wśród których są zarówno naukowcy, jak i praktycy, reprezentują szerokie spektrum podejść metodologicznych. Przedstawiono zarówno wyniki badań empirycznych, jak i bazujących na scjentystycznym paradygmacie poznania, a także metodologiach humanistycznych i poststrukturalistycznych. Różnorodność tematyki oraz metod badawczych odzwierciedla zróżnicowanie i wielorodność problemów i procesów zachodzących w przestrzeni zurbanizowanej Europy Środkowowschodniej i Gruzji.