| Analiza warunków życia w mieście | Warszawa |
| Standard GIS MPZP | Warszawa |
| Latarnia uliczna "Planta" typ P | Przyjaźń |
| Plany miejscowe w GoogleMaps | Warszawa |
| Strategie rozwoju regionu i gminy | Warszawa |
| Kuratorium Oświaty w Kielcach | Kielce |
| Euroregion Silesia | Racibórz |
| Rządowe Centrum Legislacji | Warszawa |
| Mazowiecki Urząd Wojewódzki w Warszawie | Warszawa |
| Sąd Okręgowy w Koninie | Konin |
| Główny Urząd Geodezji i Kartografii | Warszawa |
| Ministerstwo Gospodarki | Warszawa |
| Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Pomorza Środkowego | Koszalin |
| Politechnika Warszawska | Warszawa |
| Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach | Siedlce |
W pracy przedstawiono rozwój i rozmieszczenie, ruch naturalny i migracyjny oraz struktury demograficzne, społeczne i wyznaniowe ludności Warszawy w XX wieku w podziale na dzielnice miasta.
Warszawa wkraczała w XX stulecie jako 686-tysięczne miasto gubernialne. W ciągu XX wieku liczba jej mieszkańców wzrosła prawie 2,5-krotnie, do 1 672 tys., ale jej obszar zwiększył się 15-krotnie. Jedenaście razy dokonano przyłączenia sąsiednich jednostek do Warszawy i tyleż razy zmieniano podział administracyjny miasta. Głębokie zmiany zaszły w rozmieszczeniu ludności, ruchu naturalnym oraz strukturze demograficznej i społecznej. Stabilny był tylko udział ludności zasiedziałej (zamieszkałej od urodzenia).
Kształtowanie przemian społecznych i gospodarczych w istniejących strukturach regionalnych należy do głównych problemów nauki i praktyki gospodarczej.Decyduje o tym ogólny proces rozwoju cywilizacyjnego, w którym dużą rolę przypisuje się określonej przestrzeni oraz rosnącej samorządności terytorialnej.
W świetle przedstawionych przesłanek zaprezentowane w pracy materiały i analizy informują o zmianach społeczno-gospodarczych na Pomorzu Środkowym, jakie nastąpiły po 1989 r., a więc w okresie wprowadzania nowego systemu polityczno-ustrojowego, opartego na prywatnych formach własności i rynkowych sposobach organizacji gospodarki.

