Wydatki strukturalne – zasady klasyfikowania w poszczególnych jednostkach sektora finansów publicznych – sprawozdawczość – wykaz podmiotów realizujących projekty wg obszarów i kodów klasyfikacji

Zawiera konkretne przykłady wydatków, które należy i których nie należy zaliczyć do wydatków strukturalnych w poszczególnych typach jednostek:

- Jednostki sytemu oświaty, tj. przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja, ponadgimnazjalne (w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami integracyjnymi, sportowe i przysposabiające do pracy, artystyczne); placówki oświatowo-wychowawcze (w tym szkolne schroniska młodzieżowe), placówki kształcenia ustawicznego, placówki kształcenia praktycznego oraz ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego, placówki artystyczne i ogniska artystyczne, poradnie psychologiczno-pedagogiczne, młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki wychowawcze dla dzieci i młodzieży, bursy szkolne, Ochotnicze Hufce Pracy, biblioteki pedagogiczne,

- Jednostki organizacyjne pomocy społecznej (Ośrodki Pomocy Społecznej, Powiatowe Centra Pomocy Rodzinie oraz Regionalne Ośrodki Polityki Społecznej),

- Placówki służby zdrowia,

- Instytucje kultury (teatry, opery, operetki, filharmonie, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne)

- Powiatowe Urzędy Pracy,

- Sądy, zakłady poprawcze i schroniska dla nieletnich,

- Ministerstwo Sprawiedliwości,

- Uczelnie i szkoły wyższe,

- Inne jednostki organizacyjne, tj. ośrodki sportu, Zarządy Budynków Komunalnych, WORDy, Państwowa Straż Pożarna, Ochotnicze i Gminne Straże Pożarne, Inspekcje Weterynaryjne)

Książka przedstawia także projekty, operacje i działania, które są realizowane z wykorzystaniem środków pochodzących z funduszy strukturalnych, jednocześnie wskazując jednostki, do których adresowane jest wsparcie, i które w danym Kodzie powinny wykazywać wydatki strukturalne. W publikacji przedstawiono także zasady zaliczania do wydatków strukturalnych wydatków poniesionych na szkolenia, wynagrodzenia, termomodernizację i mieszkalnictwo.

Monika Dragańczuk – ekonomistka, absolwentka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie oraz Podyplomowych Studiów Administrowania Funduszami Unijnymi Kolegium Zarządzania i Finansów w Szkole Głównej Handlowej. Główny specjalista w Wydziale Polityki Regionalnej w Departamencie Polityki Regionalnej i Rolnictwa w Ministerstwie Finansów. Specjalistka ds. weryfikacji zasady dodatkowości w jednostkach budżetowych oraz opracowań z zakresu metodologii klasyfikacji wydatków strukturalnych w jednostkach sektora finansów publicznych. Prowadzi szkolenia z zakresu prawidłowego klasyfikowania wydatków strukturalnych przez jednostki zaliczane do sektora finansów publicznych. Koordynatorka projektów realizowanych ze środków Programu Operacyjnego Pomoc Techniczna 2007-2013 w ramach Jednostki odpowiedzialnej za weryfikację zasady dodatkowości. Odpowiedzialna za prawidłową realizację i rozliczenie ww. projektów.