W książce omówiono możliwości i uwarunkowania wykorzystania partnerstwa publiczno-prywatnego jako narzędzia rozwoju infrastruktury, a zwłaszcza infrastruktury drogowej, w warunkach gospodarki objętej procesem transformacji ustrojowej. Rozważania rozpoczęto od analizy tych cech infrastruktury, które mają wpływ na ryzyko inwestycyjne, po czym omówiono rolę państwa i rynku w jej rozwoju wraz z metodami i źródłami jej finansowania. Następnie przedstawiono koncepcję partnerstwa publiczno-prywatnego, jej ewolucję, wady i zalety różnych rozwiązań PPP, a także związane z nimi typy ryzyka.
Po wskazaniu roli infrastruktury drogowej jako uwarunkowania rozwoju Polski zaprezentowano zagadnienia związane z dotychczasowym wykorzystaniem formuły PPP w inwestycjach infrastrukturalnych poza drogownictwem. Omówiono błędy popełnione przy formułowaniu i realizacji programów budowy autostrad: najbardziej znanego, a przy tym najmniej udanego, polskiego przykładu budowy infrastruktury z wykorzystaniem formuły PPP. Następnie wskazano na perspektywy wykorzystania koncepcji PPP w Polsce. Pracę uzupełniono wyczerpującym omówieniem wybranych zagranicznych przykładów inwestycji infrastrukturalnych w ramach PPP.